Organizacja wspólnoty narodowej

Jako składniki państwa podać należy: populację, terytorium i władzę – to rozgraniczenie pozwala na odróżnienie go od innych organizacji życia publicznego. Państwo scharakteryzować można jako niezależną i autonomiczną jednostkę geopolityczną, będącą podmiotem prawnym. Jest to organizacja posiadająca uprawnienia władcze wobec obywateli której uprawnienia ustalone są w ustawie zasadniczej, czyli konstytucji.

Skuteczne państwo to to które wykonuje zadania które jedynie ono jest w stanie zrealizować. Czyli policja, wojsko, polityka zagraniczna, drogi, poniektóre elementy infrastruktury . Obywatele składają się na takie państwo w postaci podatków. Jeżeli państwo zaczyna działać w obszarach które powinny należeć już do wolnego rynku, zaczynają się pojawiać patologie typu korupcja czy nieracjonalne inwestowanie.

Najwyższą efektywność ekonomiczną w historii cywilizacji człowieka uzyskały państwa o modelu gospodarki kapitalistycznej oparte na wartościach chrześcijańskich. Głównie były to kraje z dominującą rolą wyznań protestanckich. Od kilkudziesięciu lat w państwach Europy zachodniej realizuje się laicyzację społeczeństw i wprowadza coraz więcej, co prowadzi do mętliku w temacie norm moralnych i spadku standardu ekonomicznego obywateli.

Podstawowym celem państwa powinno być dobro wspólne obywateli, osiągane zarówno na szczeblu lokalnym, jak i międzynarodowym. W opracowaniach wśród funkcji państwa występują: zapewnienie porządku, utrzymywanie stosunków międzynarodowych, nadanie ram prawnych gospodarce, utrzymywanie znormalizowanego systemu prawnego. Przynależność do niego jest przymusowa i sformalizowana, i wymaga akceptacji wszystkich reguł prawnych obowiązujących na terytorium danego kraju.

Pojęcie i konstrukcja państwa ukształtowały się w starożytnej Grecji – poprzez polis, tradycję kontynuowano w rzymskich republikach. Myśliciele określali państwo jako pewną uporządkowaną wspólnotę różnorakich grup ludności, których współpraca nieodzowna jest do jego dobrego funkcjonowania i osiągania zamierzonych celów. Ta forma organizacji społeczeństw jest obecnie jedyną respektowaną, interpretacje jej genezy mogą sugerować, że ustalenie tego typu umowy między członkami danej zbiorowości było warunkiem koniecznym dla zachowania ładu społecznego.

Niektóre funkcje należeć powinny tylko do państwa, nie powinny one być wypełniane poprzez wolny rynek. Są to wszystkie tak zwane cele wspólne. Powinny one dotyczyć tych obszarów gdzie każdy człowiek ma równe prawo bez względu na status społeczny czy pozycję materialną. Przykładowo sądy powinny wyrokować bez względu na zasoby materialne osoby której ma dotyczyć wyrok, chyba że majątek ten bezpośrednio jest powiązany ze sprawą. Decyzje sądu nie powinny być na sprzedaż. Tak samo funkcjonowanie policji. Powinna ona tak samo dobrze funkcjonować względem ludzi biedniejszych jak i tych majętniejszych.

Funkcje państwa powinny dotyczyć celów wspólnych, takich jak bezpieczeństwo zewnętrzne i wewnętrzne, tworzenie i egzekucję prawa, niektóre elementy infrastruktury – drogi, tory kolejowe.

Policja realizuje zadania z zakresu bezpieczeństwa wewnętrznego. Policja służy do zapewnienia bezpieczeństwa obywateli a także musi utrzymać bezpieczeństwo i porządek publiczny. By spełniać swoje funkcje policja ma określone uprawnienia. Jest częścią aparatu przymusu państwowego. Państwo ma prawo, w celu egzekwowania prawa, do używania siły fizycznej oraz broni palnej.

multiselect

Author: admin